هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

128- علی (علیه السلام) خیر البریه است

ابوبکر هذلی از شعبی روایت کرد: مردی نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم آمد و عرض کرد: یا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم به من مطلبی بیاموز تا خداوند به سبب آن مرا نفعی بخشد. حضرت فرمود: بر تو باد به بخشش و کرم که در دنیا و آخرت به تو نفع می بخشد ناگاه علی (علیه السلام) وارد شد و عرض کرد یا رسول الله حضرت فاطمه زهرا علیهاالسلام شما را می خواند پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم برخاست آنگاه آن مرد گفت: یا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم این مرد که آمد چه کسی بود در پاسخ او حضرت فرمود: او کسی است که خدای متعال در حق او در قرآن کریم فرموده ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک هم خیر البریه.(167)

129- اولین پیشتاز عامل

ابن شهر آشوب به سند خود می نویسد: وقتی که رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به حضرت علی (علیه السلام) خبر شهادت برادرش جعفر طیار را در جنگ موته داد. حضرت وقتی، خبر شهادت برادر خود را شنید فرمود: انا لله و انا الیه راجعون و در روایت دیگر از حضرت صادق (علیه السلام) روایت شده است که انا لله و انا الیه راجعون را پیش از حضرت علی (علیه السلام) کسی نگفته بود.(168)

130- همراه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب در محراب عبادت به راز و نیاز با خداوند مشغول می بود و امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) برای رسیدگی به حوائج مردم، پشت سر پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم رو به مردم می نشست و مردم حوائج خویش را از آن حضرت سؤال می کردند. علی (علیه السلام) دعاهای زیرا را از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نقل کرده اند و می فرمایند.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم وقتی وارد مسجد می شد می گفت اللهم افتح لی ابواب رحمتک؛ خدایا درهای رحمتت را بر من بگشا.
و به هنگام خروج از مسجد می گفت: اللهم افتح لی ابواب رزقک؛ خدایا درهای روزیت را بر من بگشا (169)