هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

93- شفاعت در قیامت

علی (علیه السلام) فرمود: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روزی فرمود: روز قیامت من در موقف شفاعت می ایستم و آن قدر گنهکاران را شفاع کنم که خداوند گوید: آیا راضی شدی ای محمد؟! من می گویم راضی شدم، سپس علی (علیه السلام) فرمود: امید بخش ترین آیات قرآن این آیه است و لسوف یعطیک ربک فترضی (117)

94- علی کیست؟

جابربن عبدالله انصاری گفت: ما در کنار خانه خدا در خدمت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بودیم که علی (علیه السلام) به سوی ما آمد هنگامی که چشم پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به او افتاد فرمود: برادرم به سراغ شما می آید. سپس رو به کعبه کرد و گفت به خدای این کعبه قسم که این مرد و شیعیانش در قیامت رستگارند بعد رو به ما کرد و فرمود: او قبل از همه شما به خدا ایمان آورد و قیام او به فرمان خدا بیش از همه شما است وفایش به عهد الهی از همه بیشتر، قضاوتش به حکم الله افزون تر، مساواتش در تقسیم بیت المال از همه زیادتر، عدالتش درباره رعیت از همه فزون تر و مقامش نزد خدا از همه بالاتر است.
جابر گفت: در اینجا آیه ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک هم خیراًبریه(118) نازل شد و پس از آن هنگامی که علی (علیه السلام) می آمد اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می گفتند بهترین مخلوق خدا بعد از رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم آمد.(119)

95- علی (علیه السلام) موجودی ملکوتی

علی (علیه السلام) در مسجد استراحت می کرد. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم وارد مسجد شد و علی (علیه السلام) را بیدار کرد و فرمود: برخیز ای جنبده الهی (وای موجود خدایی) یکی از یاران حضرت عرض کرد: ای رسول خدا آیا ما حق داریم یکدیگر را با چنین اسمی صدا بزنیم پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:: نه، این نام مخصوص اوست، او است که دابة الارض و جنبده خدایی است و خدا در قرآن، او را با این نام خوانده است، سپس فرمود: ای عی در آخرالزمان خداوند تو را در بهترین صورت زنده می کند و وسیله ای در دست تو است که دشمنان را با آن علامت می زنی.(120)