هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

79- حبل الله کیست؟

روزی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در مسجد میان اصحاب نشسته بود، رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود اکنون کسی را در وارد می شود که اهل بهشت است پس از چند لحظه مرد بلند قامتی که به اهالی مصر شبیه بود وارد شد و عرض کرد یا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم اینکه خداوند می فرماید: واعتصمو بحبل الله جمعیاً و لا تفرقوا مقصود از حبل الله کیست؟ حضرت با دست مبارک خود به علی (علیه السلام) اشاره نمود و فرمود این است حبل الله هر که بدین شخص تمسک جوید در دنیا و آخرت گمرده نگردد آن مرد علی (علیه السلام) را بغل نمود و بوسید و از مسجد خارج شد.(103)

80- عظمت علی (علیه السلام) مانند سوره توحید است

رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به برخی از کسانی که در لشکر اسلام به همراهی علی صلی الله علیه و آله و سلم به جنگ ذات السلاسل رفته بودند فرمود: امیر و فرمانده خود(یعنی علی (علیه السلام)) را چگونه دیدید؟
عرض کردند: چیزی غیر از خوبی از او ندیدیم، جز آنکه در تمام نمازها که ما پشت سر او می خواندیم سوره (قل هو الله احد) را می خواند رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: من این مطب را از او خواهم پرسید. چون علی (علیه السلام) به نزد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آمد آن حضرت به او فرمود: یا علی چرا در تمام نمازهایی که با ایشان خواندی جز سوره اخلاص سوره دیگری نخواندی؟ عرض کرد ای رسول خدا این سوره را دوست دارم. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: براستی که خدا نیز تو را دوست دارد چنانچه تو سوره توحید را دوست داری سپس فرمود: ای علی اگر من نمی ترسیدم از اینکه گروههایی از مسلمانان درباره تو بگویند آنچه را که نصاری (مسیحیان) درباره عیسی بن مریم گفتند (اینکه او را خدا یا پسر خدا خواندند) امروز سخنی درباره تو می گفتم که به هیچ گروهی از مردم نگذری جز آنکه خاک زیر پایت را (برای تبرک و تیمن) بردارند.(104)

81- ولایت علی (علیه السلام)

پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم حضرت امیر مؤمنان (علیه السلام) وارد شد در حالی که آثار سرور و خوشحالی در صورت نازنینش آشکار بود، حضرت علی (علیه السلام) سبب آنرا پرسید. حضرت فرمودند: خداوند متعال به من بشارت داد که شیعیان علی چه عاصی و چه مطیع آخرالامر در بهشت جایگزین شوند، حضرت علی (علیه السلام) به مجرد شنیدن این کلام سجده شکر به عمل آورده و گفت: خداوندا نصف حسنات خود را به شیعیانم بخشیدم. در این لحظه حضرت زهرا علیهاالسلام و امام حسن و امام حسین (علیه السلام) هر یک به ترتیب عرض کردند: پروردگارا ما هم نصف ثوابهایمان را به شیعیان امیرمؤمنان علی (علیه السلام) بخشیدیم. رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم گفت: خداوندا منهم نصف حسنات و ثوابهایم را به شیعیان حضرت علی مرتضی (علیه السلام) دادم در این وقت بود که وحی از طرف خداوند رسید که شما از من کریم تر نیستید، منهم گناهان همه شیعیان علی را آمرزیدم.(105)