هزار و یک داستان از زندگانی امام علی (علیه السلام)

نویسنده : محمد رضا رمزی اوحدی

3- تربیت علی (علیه السلام) در دامان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم

وقتی فاطمه بنت اسد مادر گرامی حضرت امیر (علیه السلام) آن حضرت را به دنیا آورد، از عمر مبارک رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم سی سال می گذشت. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آن کودک را سخت دوست می داشت از این رو به مادرش فاطمه بنت اسد گفت: گهواره علی (علیه السلام) را در کنار بستر من بگذار! از آن پس رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم تربیت و پرورش بیشتر علی را به عهده گرفت و به هنگام شستشو خودش علی (علیه السلام) را می شست و شیر به دهانش می ریخت و در موقع خواب گهواره اش را تکان می داد و در بیداری با او سخن می گفت، و او را بر سینه خود می فشرد... و همیشه او را به دوش می گرفت و در کوهها و دره ها و بیابانهای مکه او را به گردش می برد.(9)

4- بار خدایا! جمعشان را پراکنده مکن

شب بعد از عروسی حضرت فاطمه الزهراء (علیه السلام) رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم برای دیدار وی به منزل علی (علیه السلام) آمد، آن گاه از علی (علیه السلام) پرسید یا علی همسرت را چگونه یافتی؟ حضرت عرض کرد: یا رسول الله یاور خوبی است در طاعت خدا، بعد از فاطمه الزهراء (علیه السلام) پرسید: فاطمه جان شوهرت چگونه است؟ عرض کرد: شوهر بسیار خوبی است در این هنگام رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم برای آنان دعا کرد: بار خدای جمعشان را پراکنده مکن و بین دلهایشان الفت بیفکن و...(10)
... لذا رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: ای فاطمه (علیه السلام) همانا علی (علیه السلام) نزد خداوند بزرگوارتر از هارون است. زیرا، هارون موسی را خشمگین نمود و حال آنکه علی هیچ گاه مرا خشمگین نساخت. سوگند به آنکه پدرت را به حق به پیامبری مبعوث کرد هرگز یک روز هم بر او غصب نکردم و هیچ گاه نگاه ننمودم به چهره علی، جز آنکه خشم از من رخت بربست.(11)

5- جوانمرد نوجوانان

ابوطالب پدر حضرت علی (علیه السلام) نام علی (علیه السلام) را ظهیر می گفت: چرا که بسیاری از مواقع او فرزندان، برادر زاده های خود را جمع می کرد و به آنان دستور می داد که با هم کشتی بگیرند، البته این یک نوع تفریح رایج در عرب بود، علی (علیه السلام) آن موقع کودک بود و دارای بازوانی درشت و کوتاه. علی (علیه السلام) آستین های خود را بالا می زد و با بزرگ و کوچک از برادران و عمو زاده های خویش کشتی می گرفت بطوری که با یک چرخش و بکار بردن فن خاصی پشت همه آنها را به خاک می برد، پدرش نیز او را تشویق می کرد و می فرمود: علی (علیه السلام) پیروز شد، بدین سبب او را ظهیر نامیده اند.(12)