فهرست کتاب


فضه همراز زهرا علیهاالسلام

محمد عابدی میانجی‏

وعده غذای بهشتی

بعد از رویداد بی نظیر (اطعام و ایثار و نزول آیات الهی) موضوع وعده شراب و غذای بهشتی برای این روزه داران ایثارگر از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است، زیرا فضه توفیق می یافت از ثمره کار بزرگ خود در این دنیا، آگاه بشود و خداوند متعال با فرستادن آیات خود، از وفای به نذر و ایثار و اطعام آنان قدردانی می کند و در قبال آن، نوشیدن از جام های آمیخته به کافور و چشمه ای که بندگان خدا از آن می نوشند و هر جا خود بخواهد روان می سازد، را به آنها بشارت می دهد و می فرماید: أن الابرار یشربون من کاس کان مزاجها کافوراً عیناً یشرب بها عبادالله یفجرونه تفجیرا ذکر ثواب و پاداش از لحاظ روانی تأثیر زیادی در رفتار فضه به جا می گذاشت و او را وادار به اصلاح بیش از پیش خود و انفاق افزونتر می کرد؛ اما اینکه چرا ذکر پاداش با جام ها و چشمه هایی آغاز می شود که به کافور آمیخته اند و هر جا ابرار بخواهند، جریان می یابد، باید گفت: چون جام ها و چشمه ها با قوی ترین انگیزه انسانی ارتباط دارند، و ثابت شده است که انگیزه تشنگی و گرسنگی در ساختار آدمی نقش مهمی دارند.(47)

بخش سوم: تا غسل مهتاب

غروب ابدی

سال دهم هجری، اولین سالی بود که فضه تلخی های زندگی جدیدش را تجربه کرد. در این سال پیامبر خدا صلی الله علیه و آله پس از انجام آخرین مراسم حج که به (حجة الوداع) شهرت یافت، حالش رو به وخامت گذاشت، تا اینکه روز دوشنبه، 28 سفر سال ده هجرت، با تمام غم و اندوهش فرا رسید. در این روز فضه در کنار فاطمه زهرا علیهاالسلام بود او که شاهد غم و اندوه جانکاه فاطمه علیهاالسلام بود، حضرت را دلداری می داد و امیدوارش می ساخت که حال رسول خدا صلی الله علیه و آله بهتر خواهد شد؛ اما بالاخره آن غروب ابدی فرا رسید و آخرین فرستاده الهی چشم از جهان فرو بست.(48)
فضه آن روزها را خوب به خاطر سپرد؛ روزهایی که او و دیگر بانوان علاقمند به اهل بیت و فاطمه زهرا علیهاالسلام مونس یگانه دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله بودند. او اخباری مهم و گاه منحصر به فرد، از اوضاع و احوال آن روز، را برای آیندگان به یادگار گذاشت.
او می گفت: وقتی پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وفات یافت، کوچک و بزرگ سوگوار شدند. گریه بر حضرت زیاد شد، دلداری دهنده ای نبود و مصیبت حضرت بر نزدیکان اصحاب، اولیای دوستان، بیگانگان و خویشاوندان سخت بود. کسی را ملاقات نمی کردیم، از زن و مرد، مگر اینکه می دیدیم گریان و نالان است.(49)
سرتاسر وجود فضه را داغ جدایی از دوست داشتنی ترین خلق خدا، فرا گرفته. او بیش از هر مسلمان دیگر از این غم جانکاه می سوخت.