فهرست کتاب


بیدارترین سردار

حسین استاد ولی‏

1- آیه توبه آدم علیه السلام:

قرآن کریم چنین یادآور می شود که به هنگام توبه آدم خداوند کلماتی را به وی آموخت و او آنها را از خداوند دریافت کرد و خدا را به آن کلمات خواند، خداوند هم توبه او را پذیرفت و به مقام اصطفایش (برگزیدگی) رسانید.(7) پاره ای از این کلمات چند جمله دعاست، و قسمتی از آن نام مبارک پنج تن از اهل بیت است که یکی از آنان امام مجتبی علیه السلام (8) است: یا حمید، یا محسن بحق الحسن، و یا قدیم الاحسان بحق الحسین.

2- آیه مودت:

پیامبران الهی در برابر دعوت مردم به خداپرستی هیچ اجر و مزدی طلب نمی کردند و اجر خود را تنها برعهده خداوند می نهادند. پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله نیز بر همین شیوه بود، جز آنکه در برابر رنج رسالت به امر پروردگار چیزی از مردم خواست که سود آن نیز عاید خود آنها می شد، و آن دوستی خاندان خود بود. قل لا اسألکم علیه اجراً الا المودة فی القربی (23)(9) (بگو: من از شما بر رسالت خویش مزدی نمی خواهم جز دوستی خاندانم را)(10). و بی تردید یکی از این افراد امام حسن مجتبی علیه السلام است که دوستی او سپاس و قدردانی امت اسلامی از رنجهای جانکاه پیامبر در ادای رسالت است.
امام مجتبی علیه السلام در خطبه ای که پس از شهادت پدر ایراد کرد، در فضیلت خود بدین آیه و آیه تطهیر استشهاد نمود.

3- آیه مباهله:

در سال نهم هجری هیئتی از مسیحیان نجران به مدینه آمدند تا سخنان پیامبر صلی الله علیه و آله را از نزدیک بشنوند و از محتوای دعوت حضرتش آگاه گردند، ولی پس از گفتگوی فراوان درباره حضرت عیسی علیه السلام به نتیجه مثبتی نرسیدند و از سوی اسقف آنها به آن حضرت پیشنهاد شد که برای اثبات حقانیت خویش به مباهله بپردازند (یعنی هر گروه دست به دعا بردارد و از خداوند بخواهد که هر کس خلاف می گوید به عذاب او گرفتار آید)؛ و این پیشنهاد پذیرفته شد.
در اینجا قرآن کریم به رسول خویش دستور می دهد که برای مباهله نزدیکترین افراد به خود را از زنان و فرزندان و کسانی که به منزله جان او هستند همراه خود بیاورند.(11) و به گواهی مسلم تاریخ می بینیم که ایشان، حضرت زهرا، امام حسن، اما حسین و علی علیهم السلام را با خود به همراه می برد. و این نشان میدهد که این چند تن از جمله امام مجتبی علیه السلام محبوبترین و مقربترین کس در نزد خدا و رسول او می باشند و اینانند که دعایشان بدون تردید مستجاب است، چنانکه آن اسقف گفت: این چهره هایی که من می بینم اگر از خدا بخواهند کوهها را از جای برکند، خواهد کرد!از این رو از مباهله صرف نظر کردند و به دادن جزیه (نوعی مالیات) تن دادند تا بتوانند در پناه حکومت اسلامی آسوده زندگی کنند.(12).