پیشگوئیهای امیر المؤمنین علیه السلام

نویسنده : سید محمد نجفی یزدی

پسر پیامبر را می کشند و تمام اشیاء، بر او خواهند گریست

میثم تمار می گفت: به خدا قسم البته البته این امت پسر پیامبر خود را در روز دهم محرم خواهند کشت و آن روز را روز برکت می نامند و این مطلب واقع خواهد شد و در علم خداوند ثبت است.
سپس افزود: بدان که این خبر عهدی است که امیرالمؤمنین به من نموده و خبر داده است که در قتل او تمام اشیاء حتی وحشیهای بیابان و ماهیان دریا و مرغان آسمان و خورشید و ماه ستارگان و آسمان و زمین و مؤمنین از جن و انس و تمامی ملائکه آسمانها و زمین و رضوان (کلیددار بهشت) و مالک (نگهبان جهنم) و حاملان عرش گریه می کنند، و از آسمان خون و خاکستر ببارد!
سپس افزود: لعنت خداوند بر قاتلین حسین علیه السّلام واجب شده همچنان که بر مشرکین و یهود و مجوس و نصاری واجب شده است.
جبلة (راوی خبر از میثم) گوید: گفتم: ای میثم چگونه مردم آن روز را روز برکت می دانند؟ میثم گریست و گفت: می پندارید که توبه حضرت آدم در آن روز قبول شده است با آن که خداوند توبه او را در ذی الحجه پذیرفت، و می پندارند که توبه داود در آن روز پذیرفته شده با آن که آن نیز در ذی الحجة بوده است.
می پندارند یونس در آن روز از شکم ماهی رهائی یافت با آنکه خداوند او را در ذی الحجة نجات داد. می پندارند کشتی نوح در آن روز بر (کوه) جودی آرام گرفت در حالی که استقرار آن در ذی الحجة بوده، می پندارند خداوند در آن روز دریا را برای بنی اسرائیل شکافت و حال آنکه آن در ماه ربیع الاول بوده است.
ای جبله بدان که حسین بن علی سرور شهیدان است و برای اصحاب او در قیامت درجه ای (بس عظیم) است. ای جبله وقتی خورشید را قرمز مانند خون تازه یافتی بدان که سیدالشهداء کشته شده است.
جبله گوید: روزی از منزل که بیرون آمدم دیدم خورشید چون قطعه های سرخ گشته است ناله کردم و گریستم و گفتم: به خدا قسم سرور ما حسین بن علی کشته شد.(360)

این شخص کشته می شود و کسی او را یاری نمی کند

ابو عبداللّه جدلی گوید: نزد امیر المؤمنین علی علیه السّلام رفتم دیدم ابا عبداللّه الحسین علیه السّلام در کنار وی می باشد حضرت با دست مبارک بر کتف فرزند خود زده فرمود:
این شخص کشته می گردد و کسی او را یاری نمی کند، عرض کردم: یا امیر المؤمنین به خدا قسم آن زمان بسیار ناهموار و زشت است حضرت فرمود: آنچه گفتم واقع می شود.(361)

حسین علیه السّلام الگوی بشریت در همه تاریخ

امام صادق علیه السّلام روایت کند که حضرت علی علیه السّلام به فرزند برومندش حسین علیه السّلام عرض کرد: فدایت گردم، حال من چگونه است؟ فرمود: تو می دانی آنچه را دیگران به آن جاهلند زود باشد که عالم از دانش خود سود برد.
ای پسرک من بشنو و ببین قبل از آنکه واقع شود قسم به آنکه جانم به دست اوست بنی امیه خون تو را می ریزند اما نمی توانند تو را از دین منحرف کنند و از یاد پروردگارت به فراموشی اندازند.
امام حسین علیه السّلام پاسخ داد: قسم به آنکه جانم به دست اوست کافی است که مرا به آنچه خدا فرو فرستاده اقرار کنم، من سخن پیامبر و پدرم را تصدیق می کنم.(362)
bbهمتش نازم که کرد از دین به پا آنسان علم - کاسمان افتد گر از پا آن علم برپاستی
دین یزدان سنت احمد طریق مرتضی - تا ابد از همت مردانه اش برپاستی
او چو قلب و عالم امکان چو اعضا لاجرم - قلب در انسان همی فرمانده اعضاستی
پا ز مستی بر بساط چرخ مینایی زند - هر که را از عشق آن شد باده در میناستی
بایدش تا جان و سر بازد به سودای حسین - در حقیقت هر که را با حق سر سوداستی
عرش باشد صورتی از بارگاه او بلی - صورتی در زیر دارد آنچه در بالاستی
با ولای او غم امروز و فردا را مخور - زانکه او یار تو هم امروز و هم فرداستی
عقل را گفتم چه می گویی تو در حق حسین - گفت من خود مات و حیرانم خدا داناستی (363)bbb