فهرست کتاب


برهان قاطع، پیرامون قیامت (جلد دوم)

علی اکبر سیفی‏

یوم الخلود

أدخلوها بسلام ذلک یوم الخلود:(308) روزی که پرهیزکاران راهی بهشت می شوند و فرشتگان با سلام و تحیت به آنان می گویند: با امنیت و خاطری آسوده وارد بهشت شوید، آن روز روز جاودانه و بی پایان است.

معنای خلود

کلمه خلود در اصل به معنای مصونیت از فساد و تباهی و ثبات بر حالت اولیه - بدون عروض هیچگونه فرسودگی و تغییر - می باشد. و نیز به هر چیز آسیب ناپذیر که فرسودگی و دگرگونی و تباهی در آن راه پیدا نکند و یا خیلی دیر عارض شود، کلمه خالد اطلاق می گردد.(309)
لذا به کسی که پیری دیر به سراغش آید مخلد گفته می شود و نیز در قرآن مجید اهل بهشت به عنوان خالدین توصیف شده اند. زیرا کهولت و پیری و مرض و هیچگونه آسیب در آنان راه نداشته و همیشه به حالت جوانی ثابت هستند و هرگز مرگ و نیستی به سراغ آنان نخواهد آمد.

وجه تسمیه

با این بیان وجه نامگذاری قیامت به یوم الخلود روشن گردید چرا که سرنوشت محتوم هر یک از اهل ایمان و کفر در آن روز تعیین شده و هرگز تغییر نمی پذیرد و هر شخصی بر همان حالتی که استحقاق آن را در دنیا کسب نموده است برای همیشه باقی خواهد ماند.
ولی نکته قابل ذکر اینکه در هیچ جای قرآن یوم الخلود صفت برای قیامت نیامده است بلکه زمان بودن در جهنم یا بهشت به آن توصیف گردیده است.
با اینکه اهل محشر به وضعیت و حالتی که در قیامت دارند باقی نمانده و با ورود در بهشت یا جهنم منتقل به وضعیت دیگری می شوند.
بنابراین می توان گفت یوم الخلود نام زمان عذاب دایم دوزخ و نعمت جاودانه بهشت است. و مربوط به وضعیت روز قیامت نیست.