فهرست کتاب


برهان قاطع، پیرامون قیامت (جلد دوم)

علی اکبر سیفی‏

درد فراق

واقعا دردناک است که انسان در حال کسب و کار و یا مشغول استراحت و لذت و یا شدیدا سرگرم صحبت و استدلال باشد و یا به امید رسیدن به دیار و کاشانه اش در حال مسافرت باشد، ناگهان آسمان و زمین و کوه و دشت و دریا همه با هم متلاشی شود.

درد دشمنی دوستان

دردناکتر اینکه انسان در قیامت دوستان صمیمی خود را می بیند که دشمن سرسخت او شده اند و آن مجلس عیش و نوش و خوشگذرانیهایی که در دنیا با هم داشتند مایه سرزنش و ستیزه و دلیل بغض و کینه میان آنان گشت.
به دنبال آیه مورد بحث در توصیف یوم الیم فرمود: ألاخلاء یومئذ بعضهم لبعض عدو الا المتقین: دوستان دیرینه در قیامت با همدیگر دشمن می شوند مگر کسانی که مودت و علاقه آنان بر اساس تقوی بوده باشد.
راستی چقدر دردناک است که انسان دوستان همنشین و یاران صمیمی خود را، که سالها با هم درس خوانده و مباحثه کرده اند و یا در اداره و کارگاه با هم زحمت دنیا کشیده اند و یا روزهای بلند و گرم تابستان زیر تابش آفتاب سوزان دوشادوش هم تلاش و کار طاقت فرسا کرده اند، مشاهده کند که برای همیشه از نعمت و راحتی برخوردار شده اند، ولی او گرفتار آتش و درد و عذاب بی پایان شده است.

درد رسوائی

و از همه بدتر اینکه بین همه دوستانش رسوا شده و آبرویش بر باد می رود. او که حاضر بود در دنیا برای حفظ موقعیت و شخصیت خود دست به هر کاری بزند، و هر گونه رنج و سختی را تحمل کند در قیامت شخصیتی برای او باقی نمی ماند. از این بیان نتیجه می گیریم که درد و عذاب قیامت منحصر به درد و شکنجه جسمی نبوده بلکه تحمل درد رسوائی و رنج افسوس و پشیمانی به مراتب مشکلتر است.
ترس از رسوائی قیامت بعنوان نشانه ایمان و از صفات برجسته صاحبان عقل و درایت در قرآن مجید بیان شده است. چرا که در توصیف آنان فرمود: دست دعا بسوی پروردگارشان بلند کرده و چنین مناجات می کنند:
ربنا و آتنا ما وعدتنا علی رسلک و لا تخزنا یوم القیامه انک لا تخلف المیعاد:(35) پروردگارا آنچه از نعمتهای جاودانه آخرت که به پیامبرانت وعده داده ای به ما ارزانی دار و ما را در روز قیامت رسوا مگردان که همانا خلف وعده نخواهی نمود.