فهرست کتاب


سیره عملی اهل بیت امام مهدی علیه السلام

سید کاظم ارفع

حوادث و وقایع امام علیه السّلام

آغاز قیام آن بزرگوار از مکه و کنار کعبه ما بین رکن و مقام است. پرچم و شمشیر و عمامه و پیراهن پیامبر صلی اللّه علیه وآله با او است.
حضرت صادق علیه السّلام می فرماید: اول من یبایع القائم جبرئیل، اول کسی که با او بیعت می کند جبرئیل است.
پشت به کعبه می دهد و می فرماید:
ای مردم: هر کس می خواهد به آدم و شیث بنگرد، منم آدم و شیث. هر کس می خواهد به نوح و فرزندش سام بنگرد، منم نوح و سام. هر که می خواهد ابراهیم و اسماعیل را ببیند، منم ابراهیم و اسماعیل. هر که می خواهد موسی و یوشع را بنگرد منم موسی و یوشع. هر کس می خواهد به عیسی و شمعون نظر کند، منم عیسی و شمعون. ای مردم: هر که می خواهد به حضرت محمد صلی اللّه علیه وآله و امیرالمؤمنین علیه السّلام نظر نماید، منم محمد و امیرالمؤمنین.
و هر کس می خواهد که به حسن و حسین بنگرد، منم حسن و حسین، و هر که می خواهد به ائمه از فرندان حسین علیهم السّلام نظر نماید، منم از امامان از نسل حسین. پس اجابت کنید دعوت مرا و من امروز شما را به آنچه تاکنون هشدار داده و نداده اند هشدار می دهم.(25)
یاران مخصوص امام علیه السّلام سیصد و سیزده نفرند که از نقاط مختلف جهان گرد حضرت جمع می شوند و در مکه با آن حضرت بیعت می کنند.
بخشی از خصوصیات یاران امام از زبان معصومین علیهم السّلام چنین است:
اصحاب قائدم علیه السّلام جوانند مگر تعداد بسیار قلیل آنها.
خداوند قلوبشان را به هم الفت داده و از احدی ترس و وحشت ندارند.
مردانی هستند که قلوبشان چون آهنهای گداخته محکم است و هیچگاه شک و تردید در کارهای الهی نمی نمایند
ایشان رهبان و عابد شب و شیر و قهرمان روزند
دلهایشان لبریز از خوف و خشیت الهی است، دعوت به شهادت می شوند و آنها هم تقاضای شهادت در راه پروردگار را می نمایند و شعارشان است یالثارات الحسین انتقام گیرندگان خون حسین علیه السلام.
در هنگامه ظهور حضرت مهدی علیه السّلام ندایی از آسمان شنیده می شود که:
ایها الناس، ان اللّه قطع عنکم مدة الجبارین، و ولی الامر خیر امة محمد صلی اللّه علیه وآله فالحقوا بمکة
ای مردم (عالم): خداوند تبارک و تعالی زمان حکومت و ریاست ستمگران و جبارین را به پایان رساند و ولایت و سروری بهترین اشخاص امت محمد صلی اللّه علیه و آله را برای شما قرار داد، به مکه هجوم آورید و به یاران (حضرت مهدی روحی له الفداء) ملحق شوید.
ابتدا یاران خاص حضرت یعنی همان سیصد و سیزده نفر خود را به مکه می رسانند و با امام خویش بیعت می کنند.
این تعداد از نقاط مختلف جهان هستند، از اسکندریه چهار نفر، اصفهان یک نفر، مصر دو نفر، انظاکیه که شهری در سوریه است یک نفر، روستایی در طائف سه نفر، بین المقدس سه نفر، حبشه چهار نفر، دمشق سه نفر، بغداد سه نفر، سرخس دو نفر، سمرقند دو نفر، سلماس یک نفر، قریه ای در شیراز چهارنفر، طالقان بیست و سه نفر، قم یک نفر، کربلا سه نفر، کوفه چهارنفر، مکه چهارنفر، نجف دو نفر، نیشابور دو نفر، یمن چهار نفر.
بقیه یاران آن گرامی تا سیصد و سیزده نفر که از شهرها و روستاهای گوناگون جهان هستند و نام هر یک از ایشان در کتابها موجود است علاقمندان می توانند برای اطلاعات بیشتر به آنها مراجعه نمایند(26)
امام علیه السّلام مدتی در مکه می ماند و بعد به سوی مدینه حرکت می کند.
مفل بن عمر از امام صادق علیه السّلام سؤال کرد حضرت مهدی علیه السلام با مردم مکه چه می کند؟
فرمود: آنها را دعوت به حکمت و موعظه حسنه می کند، آنها هم از وی اطاعت می نمایند. آنگاه مردی از خاندان خود را در آنجا به نیابت خود منصوب داشته و مکه را به قصد مدینه ترک می گوید. مفضل پرسید با خانه خدا چه می کند؟ فرمود: آن را به صورت اول همانند زمان آدم و ابراهیم و اسماعیل در می آورد و هر آثاری که در مکه و مدینه و عراق و سایر مکانها از ستمگران باقی مانده بالشد همه را ویران می کند مسجد کوفه را نیز خراب کرده و بر اساس همان روزهای اولش می سازد.
امام علیه السّلام پس از مبارزاتی در مدینه با سپاه خود به سوی عراق و کوفه می آید، در کوفه با سید حسنی ملاقات می کند و سید حسنی و سپاهیانش با امام بیعت می کنند.
مرکز حکومت حضرت مهدی روحی له الفداء کوفه است و محل حکومتش مسجد جامع کوفه و جایگاه تقسیم غنائم و بیت المال مسجد سهله می باشد. سپس امام صادق به مفضل فرمودند که: طول شهر کوفه به پنجاه و چهار میل می رسد به طوری که خانه های آن مجاور کربلا می باشد و خداوند در آن ایام کربلا را محل آمد و رفت فرشتگان و مؤمنین خواهد نمود و برکت و نعمت را در آن سرازیر خواهد کرد.
امام علیه السّلام شرق و غرب جهان را فتح کرده و اسلام را بر سراسر جهان حکمفرما می سازد و دین را تجدید حیات می نماید به گونه ای که مردم خیال می کنند حضرت مهدی روحی له الفداء دین جدیدی آورده است.
او طبق کتاب خدا و سنت پیامبر و سیره اهل بیت گرامش عمل می کند، مانند جدش امیرالمؤمنین غذایش ساده و لباسش خشن است. در حکومت امام علیه السلام، برکات زمین آشکار و ثروت و نعمت و میوه و محصولات بسیار می شود، فقر از بین می رود و همگان در رفاه و نعمت خواهند بود که کسی برای پرداخت زکات و صدقه فقیری نمی یابد و به هر کس رجوع کند کسی از او نمی پذیرد. به شوق مجاورت با امام علیه السّلام آنقدر از مؤمنان و پیروان در کوفه ساکن می شوند که برای گنجایش نمازگزارانی که به امام اقتدا می کنند مسجدی بسیار وسیع بنا می کنند که هزار در دارد.

زندگی در عصر امام مهدی علیه السّلام

طبق روایات رسیده و اعتقدات ما عصر امام مهدی علیه السّلام از بهترین زمانها برای انسانها در روی کره زمین است.

و این غلط نیست که عصر آن گرامی را عصر نور و عصر علم و عصر عدالت بشماریم.

در عصر آن بزرگوار فقر و حرمان از اجتماع بشری خارج می شود، دلها از حزن و غم بیرون می رود و زندگی جهنمی تبدیل به نعمت و آرامش می شود و دیگر اثری از ظلم و ظالم دیده نمی شود، در آن ایام اسلام دینی جهانی می شود و همه گوینده لا اله الا اللّه و محمد رسول اللّه و علی ولی الله می باشند.
خلاصه یک تحول و انقلابی عمیق و ریشه دار انجام می گیرد که همه چیز را تغییر می دهد.
احکام شرعی قطعی می شود:
یکی از چیزهایی که سعادت و نیکیختی جامعه بشری را تضمین می کند قوانین حاکمه در اجتماع است و خصوصاً قوانین قضاء و احکام شرعیه است.
در عصر امام زمان علیه السّلام این خصوصیت وجود دارد که قوانین قطعی و لازم الاجراء است چرا که حضرت مهدی روحی له الفداء برخلاف انبیاء و اجداد طاهرینش علیهم السّلام مأمور به باطن است یعنی آن گرامی به علم و اطلاع خویش به حوادث و وقایع حکم می کند و منتظر شاهد و ادعاء را ثابت کند نمی ماند. و از آنجا که طبق روایات فراوان و متواتر باید زمین به دست مبارک آن حضرت پر از عدل و داد شود و از ظلم و جور پاکیزه گردد چاره ای جز این نیست که امام علیه السّلام به علم خویش عمل کند و در غیر این صورت ممکن است انسانی مرتکب جنایت و آدم کشی شود و هیچکس از جرم او مطلع نگردد و خون طرف مقتول پایمال شده و قصاص نشود چنانکه در تاریخ زندگانی بشر فراوان رخ داده، بنابراین چنین چیزی با یملاء الارض قسطاً و عدلاً منافات دارد.
امام صادق علیه السّلام می فرمود:
اذا قام قائم آل محمد علیه السّلام حکم بین الناس بحکم داود، لا یحتاج الی بینه، یلهمه اللّه تعالی فیحکم بعلمه.(27)
زمانی که قائم آل محمد علیه السّلام قیام کند بین مردم به حکم داود حکم می نماید، احتیاج به اقامه دلیل ندارد، خداوند تبارک و تعالی به او الهام می کند و امام علیه السّلام به علم خود حکم می نماید.