فهرست کتاب


سیره عملی اهل بیت امام مهدی علیه السلام

سید کاظم ارفع

علائم ظهور حضرت

احادیث و روایات فراوانی از چهارده معصوم علیه السّلام درباره نشانه های ظهور حضرت بقیة اللّه روحی له الفداء موجود است که وضع مردم و حکومتها و حوادثی که اتفاق می افتد را تشریح می کنند. بعضی روایات از جو اجتماعی قبل از ظهور و بعضی از حوادث و اتفاقات آن زمانها سخن می گویند و در همین رابطه کتابهایی نوشته شده که از جمله کتاب شریف نوائب الدهور فی علائم الظهور تألیف علامه معاصر سید حسین میرجهانی طباطبایی دامت برکاته می باشد.
مؤلف نزدیک به پانصد مورد از علائم و حوادث قبل از ظهور را به طور مستند نقل می نماید ولی ما چون بنای بر اختصار داریم به نام نامی حضرت مهدی علیه السّلام که بنا به حروف ابجد پنجاه و نه است، به پنجاه و نه نشانه، اشاره می کنیم.
1 - اختلاف بسیار در تمام روی زمین.
2 - خروج سفیانی که مردی از نسل یزید بن معاویه و از پلیدترین مردم است.
3 - خروج سید حسنی از طالقان که مردی از بزرگان شیعیان است و از ناحیه دیلمان قزوین خروج و قیام می نماید.
4 - کشته شدن نفس زکیه پشت کوفه با هفتاد نفر.
5 - خروج یمانی از طریق یمن.
6 - وقوع زلزله در بغداد که بسیاری از آن به زمین فرو رود.
7 - زنده شدن بعضی از مردگان و برگشتن ایشان به دنیا به صورتی که آنها را بشناسند و با هم رفت و آمد کنند.
8 - باریدن بیست و چهار باران پی در پی تا زمین را پاک و شسته کند و برکات زمین ظاهر شود.
9 - ظاهر شدن دود تیره ای بالای سرها که در چشم و در گوش و بینی های مردم رود.
10 - کشف حجاب و بی عفتی در زنها و شریک شدن زنها در تجارت با شوهران و تمکین نکردن زنان از شوهرانشان.
11 - واقع شدن فتنه در میان شرقی ها و غربی ها.
12 - ندای آسمانی که برای تثبیت حقانیت حضرت علی علیه السّلام و شیعیان او واقع می شود. (البته ندایی هم پس از ظهور امام علیه السّلام در مکه که بسیار مهیب و رساست شنیده می شود که امام مهدی علیه السّلام را با اسم و نسب به همگان معرفی می کند و به مردم توصیه می شود که با امام بیعت کنید تا هدایت یابید و مخالفت حکم او را ننمایید که گمراه می شوید).
13 - خراب شدن ری
14 - اختلاف در میان عرب و عجم و این اختلاف ادامه خواهد داشت تا سفیانی قیام کند.
15 - ظهور فتنه شدید در سال پیش از ظهور.
16 - کشته شدن هفتاد هزار نفر کنار جسر بغداد که آب دجله از خون سرخ و از گند اجساد متعفن شود.
17 - نزول عیسی بن مریم علیه السّلام از آسمان و اقتدای او در نماز، به حضرت مهدی روحی له الفداء.
18 - طلوع آفتاب از سمت مغرب.
19 - ظاهر شدن آتشی از انتهای عدن (شاید آتش زدن چاههای نفت باشد).
20 - تعطیل شدن مساجد تا چهل شبانه روز.
21 - توجه بلاها به نواحی لبنان و مضطرب شدن عراق.
22 - بانک ناقوسها در ممالک اسلامی.
23 - زیاد شدن مرض صرع و دیوانگی در اثر شدت فتنه و پریشانی.
24 - قبل از قیام قائم علیه السّلام دو مرگ سرخ و سفید واقع می شود، که مرگ سرخ با اسلحه و مرگ سفید به خاطر طاعون است.
25 - موت فقهاء پی در پی.
26 - ضایع کردن نمازها و پیروی کردن از شهوتها و کم شدن امانتداری در مردم.
27 - بلند شدن صداهای خصومت و دشمنی در مساجد.
28 - دشنام دادن اولاد به پدران و مادران و افترا زدن به ایشان و شاد شدن به مرگ آنها و زدن و آزار ایشان.
29 - مساجد را جای خوردن غذاها قرار دادن.
30 - کم شدن کارهای خیر و کم شدن علماء حقیقی.
31 - برداشته شدن برکت از سال و ماه و هفته و روزها و ساعتها.
32 - و شیوع گفتگوهای نامشروع و رقصها و اقسام ساز و نوازها.
33 - رشوه گرفتن قضات در حکم و ندانسته حکم کردن ایشان.
34 - مستولی شدن زن بر شوهر خویش در جمیع چیزها.
35 - تدریس و تعلیم علوم باطله برخلاف دستور دین و قرآن.
36 - مقاتله مسلمین با یهود.
37 - کینه علماء دینی در دل گرفتن و سرزنش و بدگویی آنها نمودن و کشتن و ذلیل کردن سادات و بزرگان اصیل.
38 - قرآن را با ساز و نواز خواندن.
39 - ممنوع شدن عراق از دینار و جنس از طرف عجم.
40 - مردها خود را شبیه زنان درآورند و زنان شبیه به مردان و بلند گذاردن گیسوان جلوی سر جوانان و مردان.
41 - ساز و آواز و لهویات زیاد و کسی منع نکند و یا جرئت نکند که منع کند. 42 - کم فروشی کردن و گران فروشی نمودن.
43 - سخت شدن دلها و خشک شدن چشمها و نشنیدن و بی اعتنایی به نصایح و پندها.
44 - از طریق باطل و حرام کسب کنند و ربا گرفتن شغل مردم شود.
45 - اعمال خیر را برای نمایش و ریا انجام دادن.
46 - حج کردن ثروتمندان برای تماشا و گردش و استراحت و حج کردن مردم متوسط برای تجارت کردن و حج نمودن فقراء برای ریا و تظاهر.
47 - امر به معروف و نهی از منکر کننده را سرزنش و ملامت کنند و او را نصیحت کنند که نکند.
48 - مرده را با استهزاء بردارند و کسی دنبال جنازه او گریه و زاری نکند.
49 - در هر سال بدعتها و شر زیاد شود، غیبت کردن به نظر مردم شایسته باشد.
50 - آیات در آسمان ظاهر شود و مردم نترسند.
51 - مختصری از مالشان را در طاعت پروردگار مصرف می کنند و بیشتر آن را صرف غیر طاعت پروردگار می نمایند.
52- قبور ائمه علیهم السّلام را به گلوله خراب کنند.
53 - طلاق و جدایی بین زن و شوهر زیاد گردد.
54 - قسم خوردن بنا حق فراوان شود.
55 - مردم مانند اشخاص تازه مسلمان شوند.
56 - دین به دنیا فروخته شود و تعارفات دروغین در بین مردم فراوان گردد.
57 - مردم تابع لغزشهای علماء شوند و از علمای حقه فرار کنند.
58 - مردان صورتهای خود را صاف و براق کنند.
59 - قیام مردی از قم که مردم را دعوت به حق کند و با او باشند جماعتی از مردان که دلهایشان مانند پاره های آهن است در استقامت.

حوادث و وقایع امام علیه السّلام

آغاز قیام آن بزرگوار از مکه و کنار کعبه ما بین رکن و مقام است. پرچم و شمشیر و عمامه و پیراهن پیامبر صلی اللّه علیه وآله با او است.
حضرت صادق علیه السّلام می فرماید: اول من یبایع القائم جبرئیل، اول کسی که با او بیعت می کند جبرئیل است.
پشت به کعبه می دهد و می فرماید:
ای مردم: هر کس می خواهد به آدم و شیث بنگرد، منم آدم و شیث. هر کس می خواهد به نوح و فرزندش سام بنگرد، منم نوح و سام. هر که می خواهد ابراهیم و اسماعیل را ببیند، منم ابراهیم و اسماعیل. هر که می خواهد موسی و یوشع را بنگرد منم موسی و یوشع. هر کس می خواهد به عیسی و شمعون نظر کند، منم عیسی و شمعون. ای مردم: هر که می خواهد به حضرت محمد صلی اللّه علیه وآله و امیرالمؤمنین علیه السّلام نظر نماید، منم محمد و امیرالمؤمنین.
و هر کس می خواهد که به حسن و حسین بنگرد، منم حسن و حسین، و هر که می خواهد به ائمه از فرندان حسین علیهم السّلام نظر نماید، منم از امامان از نسل حسین. پس اجابت کنید دعوت مرا و من امروز شما را به آنچه تاکنون هشدار داده و نداده اند هشدار می دهم.(25)
یاران مخصوص امام علیه السّلام سیصد و سیزده نفرند که از نقاط مختلف جهان گرد حضرت جمع می شوند و در مکه با آن حضرت بیعت می کنند.
بخشی از خصوصیات یاران امام از زبان معصومین علیهم السّلام چنین است:
اصحاب قائدم علیه السّلام جوانند مگر تعداد بسیار قلیل آنها.
خداوند قلوبشان را به هم الفت داده و از احدی ترس و وحشت ندارند.
مردانی هستند که قلوبشان چون آهنهای گداخته محکم است و هیچگاه شک و تردید در کارهای الهی نمی نمایند
ایشان رهبان و عابد شب و شیر و قهرمان روزند
دلهایشان لبریز از خوف و خشیت الهی است، دعوت به شهادت می شوند و آنها هم تقاضای شهادت در راه پروردگار را می نمایند و شعارشان است یالثارات الحسین انتقام گیرندگان خون حسین علیه السلام.
در هنگامه ظهور حضرت مهدی علیه السّلام ندایی از آسمان شنیده می شود که:
ایها الناس، ان اللّه قطع عنکم مدة الجبارین، و ولی الامر خیر امة محمد صلی اللّه علیه وآله فالحقوا بمکة
ای مردم (عالم): خداوند تبارک و تعالی زمان حکومت و ریاست ستمگران و جبارین را به پایان رساند و ولایت و سروری بهترین اشخاص امت محمد صلی اللّه علیه و آله را برای شما قرار داد، به مکه هجوم آورید و به یاران (حضرت مهدی روحی له الفداء) ملحق شوید.
ابتدا یاران خاص حضرت یعنی همان سیصد و سیزده نفر خود را به مکه می رسانند و با امام خویش بیعت می کنند.
این تعداد از نقاط مختلف جهان هستند، از اسکندریه چهار نفر، اصفهان یک نفر، مصر دو نفر، انظاکیه که شهری در سوریه است یک نفر، روستایی در طائف سه نفر، بین المقدس سه نفر، حبشه چهار نفر، دمشق سه نفر، بغداد سه نفر، سرخس دو نفر، سمرقند دو نفر، سلماس یک نفر، قریه ای در شیراز چهارنفر، طالقان بیست و سه نفر، قم یک نفر، کربلا سه نفر، کوفه چهارنفر، مکه چهارنفر، نجف دو نفر، نیشابور دو نفر، یمن چهار نفر.
بقیه یاران آن گرامی تا سیصد و سیزده نفر که از شهرها و روستاهای گوناگون جهان هستند و نام هر یک از ایشان در کتابها موجود است علاقمندان می توانند برای اطلاعات بیشتر به آنها مراجعه نمایند(26)
امام علیه السّلام مدتی در مکه می ماند و بعد به سوی مدینه حرکت می کند.
مفل بن عمر از امام صادق علیه السّلام سؤال کرد حضرت مهدی علیه السلام با مردم مکه چه می کند؟
فرمود: آنها را دعوت به حکمت و موعظه حسنه می کند، آنها هم از وی اطاعت می نمایند. آنگاه مردی از خاندان خود را در آنجا به نیابت خود منصوب داشته و مکه را به قصد مدینه ترک می گوید. مفضل پرسید با خانه خدا چه می کند؟ فرمود: آن را به صورت اول همانند زمان آدم و ابراهیم و اسماعیل در می آورد و هر آثاری که در مکه و مدینه و عراق و سایر مکانها از ستمگران باقی مانده بالشد همه را ویران می کند مسجد کوفه را نیز خراب کرده و بر اساس همان روزهای اولش می سازد.
امام علیه السّلام پس از مبارزاتی در مدینه با سپاه خود به سوی عراق و کوفه می آید، در کوفه با سید حسنی ملاقات می کند و سید حسنی و سپاهیانش با امام بیعت می کنند.
مرکز حکومت حضرت مهدی روحی له الفداء کوفه است و محل حکومتش مسجد جامع کوفه و جایگاه تقسیم غنائم و بیت المال مسجد سهله می باشد. سپس امام صادق به مفضل فرمودند که: طول شهر کوفه به پنجاه و چهار میل می رسد به طوری که خانه های آن مجاور کربلا می باشد و خداوند در آن ایام کربلا را محل آمد و رفت فرشتگان و مؤمنین خواهد نمود و برکت و نعمت را در آن سرازیر خواهد کرد.
امام علیه السّلام شرق و غرب جهان را فتح کرده و اسلام را بر سراسر جهان حکمفرما می سازد و دین را تجدید حیات می نماید به گونه ای که مردم خیال می کنند حضرت مهدی روحی له الفداء دین جدیدی آورده است.
او طبق کتاب خدا و سنت پیامبر و سیره اهل بیت گرامش عمل می کند، مانند جدش امیرالمؤمنین غذایش ساده و لباسش خشن است. در حکومت امام علیه السلام، برکات زمین آشکار و ثروت و نعمت و میوه و محصولات بسیار می شود، فقر از بین می رود و همگان در رفاه و نعمت خواهند بود که کسی برای پرداخت زکات و صدقه فقیری نمی یابد و به هر کس رجوع کند کسی از او نمی پذیرد. به شوق مجاورت با امام علیه السّلام آنقدر از مؤمنان و پیروان در کوفه ساکن می شوند که برای گنجایش نمازگزارانی که به امام اقتدا می کنند مسجدی بسیار وسیع بنا می کنند که هزار در دارد.

زندگی در عصر امام مهدی علیه السّلام

طبق روایات رسیده و اعتقدات ما عصر امام مهدی علیه السّلام از بهترین زمانها برای انسانها در روی کره زمین است.