فهرست کتاب


سیره عملی اهل بیت امام مهدی علیه السلام

سید کاظم ارفع

ابو عمر و عثمان بن سعید

او مورد اعتماد مردم، گرانقدر و وکیل امام هادی و امام حسن عسکری علیهماالسلام بود و به امر امام زمان علیه السلام متصدی کفن و دفن امام عسکری علیه السلام گردید. عثمان بن سعید برای مصون ماندن از مأموران خلیفه زمان به شغل روغن فروشی روی آورد تا گمان آنها را نسبت به خود در خدمت به امام علیه السلام برطرف نماید. و زمانی که تماس با امام عسکری علیه السلام برای شیعیان مشکل بود اموال توسط او برای امام ارسال می شد و جناب عثمان بن سعید اموال را در ظرفهای روغن می ریخت و نزد امام می برد. -------
عثمان بن سعید پس از امام حسن عسکری علیه السلام به فرمان امام مهدی علیه السلام به وکالت و نیابت ادامه داد و شیعیان مسائل خود را نزد او می بردند و پاسخ امام علیه السلام توسط او به مردم می رسید.(9)

محمد بن عثمان

او نیز همانند پدر از بزرگان شیعه و مورد اعتماد و احترام بود شیخ طوسی رضوان الله تعالی علیه می فرماید: شیعه بر عدالت تقوای و امانت او اتفاق داشتند.
ابو علی احمد بن اسحق می گوید: از امام حسن عسکری علیه السلام سؤال کردم احکام دین خود را از چه کسی بگیرم و گفته چه کسی را بپذیرم؟ فرمود: العمریّ وابنه ثقتان فما أدّیا الیک فعنی یؤدیّان و ما قالا لک فعنّی یقولان فاسمع لها واطعهما فانّما الثّقتان المأمونان.
عثمان بن سعید عمروی و فرزندش محمد بن عثمان هر دو موثق اند، هر چه آنها به تو برسانند و آنچه به تو بگویند از جانب من می گویند. پس از آنها بشنو و از آنها بشنو و اطاعت کن، چه که آنها موثق و امین هستند.(10)
پس از درگذشت نائب اول حضرت مهدی روحی له الفداء عثمان سعید توقیفی از جانب آن گرامی در مورد وفات او و نیابت فرزندش محمد بن عثمان صادر شد که بخشی از آن چنین است:
انا لله و انا الیه راجعون، در برابر فرمان او تسلیم و به قضای او راضی هستیم، پدرت سعادتمند زیست و پسندیده درگذشت، خداوند او را رحمت کند و به پیشوایان و سرورانش علیهم السلام ملحق سازد، همواره در کار آنان جهد می ورزید و در آنچه موجب تقرب به خدای عزیز و جلیل و پیشوایان بود می کوشید، خداوند روی او را شاد و شاداب دارد و از لغزشش درگذرد.
خداوند پاداش تو را بزرگ دارد و به تو در مصیبت آرامش نیکو عطا فرماید، تو مصیبت زده شدی و ما نیز مصیبت زده شدیم ، و مفارقت او ترا و ما را به مصیبت تنهایی و از دست او دادن او مبتلا ساخت، خداوند او را به رحمت خود در جایگاه و آرامگاهش مسرور سازد، و از کمال سعادت پدرت بود که خداوند فرزندی چون تو را به او عنایت کرد که پس از او جانشینش گردی و در امورش قائم مقام او باشی و برایش طلب رحمت آمرزش نمایی، و من خدای را سپاس می گذارم، همانا دلها به مکان منزلت تو و به آنچه خدا در تو و نزد تو قرار داده شاد و خشنود است، خداوند ترا یاری فرماید و نیرومند و استوار سازد و موفق بدارد، و سرپرست و مراقب و نگهبان تو باشد. (11)
عبداللّه بن جعفر حمیری می گوید: از محمد بن عثمان پرسیدم صاحب الاامر را دیده ای؟
فرمود: آری، و آخرین ملاقاتم با او کنار بیت اللّه الحرام بود که می گفت: اللّهمّ انجز لی ما وعدتنی، بار پروردگارا به آنچه به من وعده داده ای انجام ده. و نزدیک رکن یمانی مقابل کعبه آن گرامی را می دیدم که می گفت: اللّهمّ انتقم، بی اعدائی، پروردگارا از دشمنانم انتقام بگیر.
و هر سال در موسم حج آن بزرگوار حاضر می شود، او مردم را می بیند و می شناسد و مردم او را می بینند ولی نمی شناسند.(12)
پیش از مرگ محمد بن عثمان گروهی از بزرگان شیعه نزد او آمدند و محمد به امر امام زمان علیه السلام برای سفارت و ارتباط با امام علیه السلام ابوالقاسم حسین بی روح نوبختی را معرفی کرد و گفت: او قائم من است و بعد از من به او مراجعه کنید.
سال وفات محمد بن عثمان عمری سیصد و پنج هجری قمری بود.(13)

حسین بن روح نوبختی

از سوی حضرت مهدی روحی له الفداء درباره حسین بن روح این توقیع صادر شد:
ما او را می شناسیم خداوند تمامی خیر و رضای خویش را به او بشناساند، و به توفیق خود او را یاری نماید، از مکتوب او مطلع شد و نسبت به او وثوق و اطمینان داریم، و او را نزد ما مکان و منزلتی است که خشنودش می سازد، خداوند در احسان خویش به او بیفزاید که خدا ولی و توانای بر همه چیز است، و سپاس خدای را که شریکی ندارد و درود و سلام فراوان خدا بر فرستاده او محمد و بر خاندان او.
این نامه روز یکشنبه 6 شوال سال 305 هجری قمری صادر شد.(14)
ابن نوح می گوید: در مصر عده ای از علمای شیعه از ابوسهل نوبختی پرسیدند چطور شد که حسین بن روح نائب امام زمان علیه السلام شد و تو نشدی؟ گفت: ائمه طاهرین علیهم السلام بهتر می دانند چه کسی را به این مقام برگزینند، من مردی هستم که دشمنان شیعه را ملاقات می کنم و با آنها در امور اعتقادی مناظره می نمایم
اگر من مانند حسین بن روح مکان امام زمان علیه السلام را می شناختم شاید در موقع مناظره که در آوردن دلیلی معطل می شدم، برای اثبات مدعا جای او را به دیگران نشان می دادم، ولی حسین بن روح اگر مثلاً امام علیه السلام در زیر دامان او مخفی باشد او را با آلات برنده تکه تکه نمایند دامان خود را از او بر نمی دارد و او را به دشمن نشان نخواهند داد(15)
جناب حسین بن روح مدت بیست و یک سال مقام نیابت خاصه امام زمان علیه السلام را به عهده داشت و قبل از مرگ امور نیابت را به امر حضرت بقیة الله سلام اللّه علیه به ابوالحسن علی بن محمد سمری یا سیمری واگذاشت و در ماه شعبان سال 326 هجری درگذشت و قبر شریفش در بغداد است.(16)