فهرست کتاب


سیره عملی اهل بیت امام مهدی علیه السلام

سید کاظم ارفع

وظایف ما در زمان غیبت امام علیه السلام

1- ندبه و استغاثه به او:

تردیدی نیست که واسطه فیض بین ما و پروردگار وجود نازنین حضرت بقیة اللّه روحی له الفداء است و اگر در زندگی مشکل و گرفتاری داشته باشیم و یا نداشته باشیم توسل و ندبه بر در آستان آن گرامی ضرورت دارد.
پاکدلان و انسانهای شایسته به آن بزرگوار عشق می ورزند و همواره در استغاثه و دعا هستند تا شاید توفیق دیدارش و ان شاءاللّه درک محضرش را در زمان ظهور پیدا کنند.
در این رابطه دعای ندبه را در چهار عید فطر، قربان، غدیر و روز جمعه می خوانند و می گویند که:
غزیز علیّ ان ارّی الخلق و لا تری و لا اسمع لک حسیساً و لا نجوی چقدر سخت است برای من که هر صبحی دیده باز کنم همه را ببینم و ترا نبینم و حتی صدایی از تو به طور آهسته به گوش من نرسد.
و دعای عهد را هر صبح می خوانند بدین امید که از یاوران قائم علیه السلام باشند و اگر پیش از ظهور آن بزرگوار بمیرند رجعت نموده و از یاران حضرتش گردند.
اللّهمّ انّی اجدّد له فی صبیحة یومی هذا و ما عشت من ایّامی عهداً و عقداً و بیعة" له فی عنقی لا احول عنها و لا ازول ابداً.
پروردگارا من در صبح همین روزم و تمام ایامی که در آن زندگانی کنم با او تجدید می کنم عهد خود و عقد بیعت او را که بر گردن من است که هرگز از این عهد و بیعت برنگردم و تا ابد بر آن ثابت قدم باشد.
اللّهمّ ان حال بینی و بینه الموت الذّی جعلته علی عبادک حتماً مقضیّاً فاخرجنی من قبری مؤتزراً کفنی شاهراً سیفی مجّرداً قناتی ملبّیاً دعوة الدّاعی فی الحاضر و البادی
پروردگارا اگر میان من و آن حضرت مرگ که بر تمام بندگانت قضای حتمی قرار داده ای جدایی انداخت پس مرا از قبر برانگیز در حالی که کفنم را لباس خود کرده و شمشیرم را از نیام برکشیده و لبیک گویان دعوتش را که بر تمام مردم شهر و دیار عالم لازم الاجابه است اجابت کنم.
من بینوا ز بی برگ و بری اگر بمیرم - سر پر زشور از خاک در تو بر نگیرم
بغلامی درت مفتخرم مرانم از در - که بجز در تو حاشا در دیگری پذیرم
شده سینه ام ز سینای غمت ز ناله چندان - که عجب نباشد ار عرش بنالد از نفیرم

2- انتظار فرج

روایاتی با این مضمون به دست ما رسیده که افضل العبادةچ انتظار الفرج، انتظار فرج حضرت بقیة اللّه علیه السلام برترین عبادت است. -----------
انتظار الفرج من اعظم الفرج، در انتظار فرج بودن از بزرگترین فرج است.(8)
انتظار ظهور امام زمان علیه السلام علامات و نشانه هایی دارد که با حفظ آنها مصداق خارجی پیدا می کند.
اول اینکه شخص منتظر همانند همه منتظران فکر و ذکرش متوجه فرد مورد انتظار باشد و او را از یاد نبرد.
دوم، کسی که انتظار فرج حضرت مهدی علیه السلام را دارد باید سعی و تلاش کند که قبل از ظهور آن گرامی خود را اصلاح کند، از گناه توبه نماید و به اعمال صالحه و رفتار پسندیده خود را زینت بخشد تا لیاقت و شایستگی مصاحبت و درک حضور حضرت را پیدا کند. سوم، انتظار بدان معنی نیست که دست روی دست بگذاریم و هیچگونه احساس مسؤلیت نکنیم و بگوییم که آقا تشریف می آورند و کارها را درست می کنند و بدون شک منتظر واقعی کسی است که تا می تواند امر به معروف و نهی از منکر نماید، جلوی ظلم و بیداد را بگیرد و به بهانه انتظار از هیچ تلاش و جهاد در راه سازندگی خود جامعه کوتاهی ننماید.