سیره عملی اهل بیت (ع) حضرت امام علی النقی الهادی (ع)

سید کاظم ارفع

ابن سکیت

او اهوازی و یکی از خواص امام جواد و امام هادی علیهماالسلام است. ابن سکیت از بزرگان علم لغت، ادب و شعر و منطق بوده و کتابهای مفید نوشته که از جمله آنها تهذیب الالفاظ و اصطلاح المنطق است. ابن خلکان و ابوالعباس مبرد می گوید ما در بغداد کتابی بهتر از کتاب ابن سکیت درباره منطق نیافتیم.
متوکل ابن سکیت را ملزم نمود که دو پسرش معتز و مؤید را درس بدهد. یک روز متوکل از او پرسید که دو پسر من نزد تو بهتر است یا حسن و حسین؟!
ابن سکیت گفت:
والله ان قنبراً خادم علی بن ابیطالب خیر منک و من ابنیک
به خدا قسم که قنبر خادم علی بن ابیطالب علیه السلام بهتر از تو و دو فرزند تو می باشد.
متوکل به خشم آمد و دستور داد که زبانش را از پشت سرش بیرون کشند و همین باعث شهادت او گشت.(26)

ابوهاشم جعفری

از نوادگان جعفر طیار، ثقه و صاحب منزلتی بزرگ است او از امام رضا تا حضرت صاحب الأمر علیهم السلام را درک کرده و از همه آن بزرگواران روایت کرده و سید بن طاووس او را از وکلاء امامان شمرده است.
ابوهاشم جعفری اشعاری نیکو در مناقب ائمه علیهم السلام سروده و ابن عیاش کتابی در اخبار ابوهاشم نوشته که شیخ طبرسی در اعلام الوری از آن نقل می کند. (27)

حسین بن سعید اهوازی

او زادگاهش کوفه بوده ولی همراه برادرش به اهواز آمد و از آنجا به قم و در قم وفات یافت.
حسین بن سعید سی کتاب در ابواب فقه و آداب و اخلاق تألیف کرد و کتابهای او در میان علما معروف است. چنانکه مرحوم مجلسی اول می فرماید: بر ثقه بودن او و بر عمل به روایات او اتفاق علماء مشاهده می شود و مرحوم علامه درباره او فرموده است: وی مورد وثوق و از اعیان علماء و جلیل القدر بوده است.
حسین بن سعید علاوه بر مقام علمی، در ارشاد و هدایت مردم نیز می کوشید، لذا اسحق بن ابراهیم حضینی و علی بن ریان را به خدمت امام رضا علیه السلام رساند، و سبب آشنایی آنان با مذهب حق و تشیع شد. آنان از او احادیث را می شنیدند و به سبب خدمات او به معارف آشنایی پیدا کردند، و نیز عبدالله بن محمد حضینی و غیر آنان را نزد امام رضا علیه السلام برد و با معارف اسلامی آشنا شدند تا آنجا که به مقامات عالی رسیدند و خدمات اسلامی انجام دادند. (28)