ترجمه ادعیه الامام زین العابدین (علیه السلام) جلد 2

نویسنده : جواد قیومی اصفهانی

11- ادعیه آن حضرت در طلب روزی و اداء دین

(152) دعای آن حضرت در طلب روزی

خدایا! از بندگانت از آنچه به آنان عطا کردی درخواست قرض نمودی، و ضمانت کردی که آنها را جایگزین گردانی، و به ایشان وعده نیکویی دادی، امام از تو بخل ورزیدند، پس چگونه از غیر تو بخل نورزند، پس وای بر کسی که حاجتش را به آنان عرضه دارد.
ای آقایم! به تو پناه می برم از اینکه مرا به آنان واگذاری، چرا که ایشان اگر خزینه های رحمت تو را مالک بودند همانگونه که فرموده ای: انسان بخیل است، از ترس فقر بخل می ورزیدند.
خدایا! در قلوب بندگانت محبتم را بینداز، و آسمانها و زمین را ضامن روزیم قرار ده، و در قلوب دشمنانت ترس مرا ایجاد نما، و مرا به رحمتت مأنوس گردان، و نعمتت را بر من تمام کن، و آن را به کرامت تو در حقم متصل نما، و شکرت را به من الهام کن، و از جانب خود بر آن بیفزا، و مرا فراموش مکن و از غافلان قرار نده، و مرا دوست بدار و محبتم را در قلب دیگران بینداز، و آنچه از گفتار و کردار که دوست می داری را محبوب من قرار ده، تا آنها را به لذت انجام دهم و با نشاط آنها را ترک کنم، و تو را بخوانم در حالیکه بر من نظر داری، تا بوسیله آن بتوانم درک کنم فضل و انعامی را که با آن بر اولیائت منت گذارده و به طاعتت دست می یابم، تو نزدیک و اجابت کننده هستی.
پروردگارا! تو مرا به عافیتت عادت داده و به نعمتت تغذیه نمودی، و مشمول رحمتت کردی، و صبح و شام می کنم به فضل آغازین تو، و کسی غیر تو را نمی شناسم، و خشنود گردیدی از من به اینکه در مقابل آنچه به من دادی شکر تو را بنمایم، و شکرگزاریم بخاطر کمی تلاشم اندک گردید، پس به ستایشت بر من منت گذار، همچنانکه مرا به نعمتت ایجاد نمودی، و به آن کارهای صالح پایان می پذیرد، و رحمتی را که مرا مشمول آن ساخته ای را از من باز مگیر که از ناامیدان می شوم، و جز گمراهان از رحمتت مأیوس نمی شوند.
پروردگارا! فرمودی: روزی شما و آنچه وعده داده شده اید در آسمان است، و سخن تو حق است، و این گفتارت را با سوگندی همراه کردی تا یقین کنم، و فرمودی: سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این گفتار حق است همچنانکه سخن گفتن شما واقعی است.
و این سخن را دانستم، دانستن آنکه از علمش سود نمی برد، و صبحگاه و شب هنگام بعد از ضمانت تو و سوگندت در این زمینه آنچنان تلاش می کنم که در روز یاد تو را فراموش کرده، و شب هنگام بخاطر آن خواب را از خود دور می نمایم، و فقر و تهیدستی چشمانم را پر و قلبم را لبریز ساخته است.
می گویم، از کجا، و به کجا، و چگونه، و چه کسی، و چه کنم، از کجا بجویم، و کجا روم، و که به من دهد، از شماتت دشمنان ترسیده، و ناراحتی دوستان را ناخوش دارم، و شیطان بر من غالب می شود اگر رحمت خود را شامل حالم نگردانی، رحمتی که غنا را در پیش چشمانم قرار دهد، و با آن بر کارهای آخرت و دنیا نیرومند گردم.
پس ای مولایم، مرا به وعده ات خشنود گردان، تا به عهدت وفا کنم، و روزیت را بر من گسترده ساز و از فرمانبرانت قرار ده، تا ای آقایم تو را ملاقات کنم در حالیکه از پرهیزکاران باشم.
خداوندا! مرا بیامرز که تو بهترین آمرزنده ای، و مشمول رحمتت قرار ده که تو بهترین رحم کنندگانی، و از من درگذر که تو بهترین درگذرانی، و روزیم ده که بهترین روزی دهنده ای، و بر من فضل و احسان نما که بهترین فضل دهندگانی، و مسلمان بمیران و به رستگاران ملحق کن، و روز قیامت رسوایم مگردان، روزی که برانگیخته می شوند، و مال و پسران سود ندهد، ای سرپرست مؤمنان.
خداوندا! به جایگاه روزیم دانا نیستم، و تنها به خطوراتی که در قلبم می افتد بدنبال آن می روم، و برای آن در شهرها می گردم، و مانند سرگردانها بدنبال آن بوده و در راه آن تلاش می کنم، نمی دانم در دشت یا کوه، یا زمین یا آسمان، یا دریا یا خشکی، یا بدست چه کسی است، یا از طرف چه کسی می باشد، و می دانم که همه این امور در نزد تو معین است و اسباب آن بدست توست، و تو کسی هستی که به لطفت آن را تقسیم کرده و به رحمتت باعث آنها می گردی.
پس روزیم را از طرف خود گسترده، و راه یافتنش را آسان، و منشأش را نزدیک گردان، و مرا در طلب آنچه مقدر نفرموده ای به رنج نینداز، چرا که تو از عذابم بی نیاز، و من به رحمتت محتاجم، پس ای مولایم به فضلت بر من جود و بخشش نما، چرا که دارای فضل بزرگی هستی.

(153) دعای آن حضرت در طلب معیشت و روزی

خداوندا! از تو زندگی نیکوئی را خواستارم، تا به آن به تمام حاجتهایم دست یابم، آن را راهی برای رسیدن از این دنیا به سرای دیگر قرار دهم، بدون آنکه مرا آنگونه ثروتمند کنی که طغیان نمایم، یا بر من تنگ گیری تا شقی گردم.
روزی حلالت را بر من گسترده ساز، و از ریزش فضلت مرا بهره مند نما، نعمتی گسترده و فراوان، و عطائی بدون منت، آنگاه مرا از شکر نعمتهایت باز مدار به فراوانی نعمتت که زیبائی آن مرا مشغول دارد، و تازگی آن مرا بفریبد، و نه به اندکی نعمتت که بدنبال آن رفتن عملم را اندک گرداند، و غم آن سینه ام را لبریز نماید.
خدایا! از این امور به من عطا فرما تا از بندگان شرورت بی نیاز گردم و به خشنودی تو دست یابم، و خدایا از شر دنیا و آنچه در آن است به تو پناه می برم.
دنیا را بر من زندان، و فراقش را اندوهناک قرار مده، از فتنه های آن تا روز قیامت و سرای نیکان مرا رها ساز در حالی که از من خشنود بوده و اعمالم را بپذیری، و در مقابل دنیای فانی نعمتهای سرای باقی را عنایت فرما.
خداوندا! به تو پناه می برم از تنگی آن و بلاهایش، و سطوات شیاطین و پادشاهان و عذابهایش، و از تجاوز هر که در آن بر من تجاوز کند.
خدایا! هر که بر من مکر زد به او مکر نما، و هر که اراده بد داشت به او اراده بد نما، و هر که بر علیه من قصد بدی دارد آن را دفع نما، و هر که بر من آتش بر می افروزد، آتشش را خاموش نما، و مکر مکاران را کفایت کن، و چشمان کافران را کور گردان و اندوه هر که بر من اندوه وارد سازد را کفایت کن، و شر حسودان را از من دفع نما.
و از اینها مرا با سکینه و وقار در پناه گیر، و سپر محکمت را بر من بپوشان، و با پوشش خود مرا پوشیده دار، و حالم را اصلاح گردان، و گفتارم را با کردارم راست گردان، و در خاندان و اموالم برکت عطا کن.