حدیث معراج

سید محمد رضا غیاثی کرمانی‏

2. شایستگان محبت خداوند

یا محمد! وجبت محبتی للمتحابین فی و وجبت محبتی للمتواصلین فی و وجبت محبتی للمتوکلین علی و لیس لمحبتی علم و لا نهایة و کلما رفعت لهم علما وضعت لهم علما.
أولئک الذین نظروا الی المخلوقین بنظری الیهم و لم یرفعوا الحوائج الی الخلق. بطونهم خفیفة من أکل الحرام. نعیمهم فی الدنیا ذکری و محبتی و رضائی عنهم.
ای محمد! محبت من شامل کسانی است که به خاطر من محبت می کنند، و به خاطر من عطوفت و مهربانی می کنند، و به خاطر من با دیگران می پیوندند، و محبت من شامل کسانی است که بر من توکل می کنند. و برای محبت من نه نشانه مخصوصی است و نه پایان و نهایتی. هر گاه که یک نشانه را از سر راه محبوبان خویش بردارم نشانه دیگری را قرار خواهم داد.(5)
اینان کسانی هستند که به مردم به همان گونه که من نگاه می کنم، می نگرم و دست نیاز به سوی خلق دراز نمی کنند.(6)شکم آنها از مال حرام خالی است. خوشی و کامرانی آنها در دنیا ذکر و محبت و رضایت من از ایشان است.

3. پارساترین مردمان

یا أحمد! ان أحببت أن تکون أورع الناس فازهد فی الدنیا وارغب فی الآخرة.
فقال: یا الهی! کیف أزهد فی الدنیا؟
فقال: خذ من الدنیا حفنا من الطعام و الشراب و اللباس و لا تدخر لغد و دم علی ذکری.
فقال: یا رب! کیف أدوم علی ذکرک؟
فقال: بالخلوة عن الناس و بغضک الحلو و الحامض و فراغ بطنک و بیتک من الدنیا.
ای احمد! اگر دوست داری که پارساترین مردمان باشی، نسبت به دنیا زهد پیشه کند و نسبت به آخرت رغبت داشته باش.
پیامبر،صلی الله علیه و آله گفت: خداوندا! چگونه نسبت به دنیا زهد بورزم؟
خداوند فرمود: از خوراک و آشامیدنی و پوشاک دنیا به اندازه خیلی کم (دو کف دست) استفاده کن و برای فردا چیزی ذخیره مکن(7)و همواره به یاد من باش.
پیامبرصلی الله علیه و آله پرسید: خداوندا! چگونه همواره به یاد تو باشم؟
خداوند فرمود: با دوری از مردم(8) و کینه نسبت به ترش و شیرین(9) و خالی نگه داشتن شکم و خانه از دنیا.

4. دوری از خوی پنجگانه

یا أحمد! احذر أن تکون مثل الصبی اذا نظر الی الأخضر و الأصفر و اذا أعطی شیئاً من الحلو و الحامض اغتر به.
ای احمد! بپرهیز از اینکه مانند بچه باشی که هرگاه به سبز و زرد نظر می افکند، به آنها دل می بندد و یا ترش و شیرین در اختیارش قرار می گیرد، نسبت به آن فریفته می شود.(10)