ترجمه ادعیه الامام زین العابدین (علیه السلام) جلد 1

نویسنده : جواد قیومی اصفهانی

مقدمه ناشر

بسم الله الرحمن الرحیم
سپاس و ستایش فراوان تو را ای آفریدگار مهربان! که پس از گوهر ایمان و هدایت بزرگترین نعمتت را به ما ارزانی داشتی، به این که اجازه دادی یادت را در دل و نام مقدست را بر زبان جاری کنیم و نیازهای خود را از جنابت بخواهیم، پروردگارا بر عزیزترین بندگانت محمد و خاندان پاکش درود بفرست، خانه دل ما را به یاد عظمت و بزرگی خویش عمارت کن، و دست و پای ما را در انجام فرمانهای حیاتبخشت نیرو ده، و کام ما را با سپاسگزاری از نعمتهای بی شمارت شیرین گردان.
بر اهل دانش و بینش پوشیده نیست که پیشوایان معصوم ما علیهم السلام - علاوه بر مقامات معنوی مشترک - به اعتبار اینکه هر کدام تجلی گاه خاص اسمی از اسماء الله الحسنی یا صفتی از صفات جمیله پروردگارند یا به جهت موقعیت خاص تاریخی، هر کدام ویژگیهایی داشته اند، در این بین وجود مقدس پیشوای چهارم امام زین العابدین سید الساجدین در مقام دعا و نیایش ممتاز گشته و بسیاری از معارف عالیه السلام را - در توحید، نبوت، امامت، معاش و معاد - در قالب دعا بیان فرموده اند. نمونه بارز آن صحیفه سجادیه است که در طول تاریخ با قرآن کریم و نهج البلاغه همراه گشته و به انجیل اهل البیت و زبور آل محمد علیهم السلام ملقب گردیده است.
و معلوم است پیشوای معصومی که بخش بزرگی از عمر پربرکتش در دعا و نیایش سپری شده است دعاهای وی منحصر به صحیفه سجادیه و ملحقات آن نخواهد بود، بلکه صحیفه قسمتی از دعاهای ویژه است که آن حضرت املاء فرموده و دو فرزند عزیزش امام باقر علیه السلام و حضرت زید نوشته اند. و مسلماً بخش بزرگی از دعاهای آن حضرت به ما نرسیده و قسمتی هم در کتابهای احادیث و اخبار بطور متفرق ثبت شده است، و جای آن بود، که این گوهرهای گرانبهای پراکنده تتبع شود، و در مجموعه ای منظم گردد.
کتاب حاضر قدم بزرگی است در انجام این مقصود که فاضل ارجمند جناب آقای جواد قیومی برداشته، و مجموعه نفیسی که دربردارنده دعاهای صحیفه کامله و ملحقات آن و سائر دعاهای ماثوره از آن حضرت است فراهم آورده اند، و برای سهولت کار مراجعه کنندگان به دعای مورد نظر خویش این گوهرهای گرانبها را در ابواب و فصول ویژه ای قرار داده، که با رجوع به مقدمه مؤلف این مطلب روشن تر خواهد شد، جزاه الله عن اولیائه المعصومین خیر الجزاء.
لازم به تذکر است که نظر مؤلف محترم بر این بود که به جهت حفظ تسلسل سایر صحیفه هایی که از معصومین علیهم السلام جمع آوری نموده و به چاپ رسیده است، نام این مجموعه نیز صحیفه سجادیه یا صحیفه زین العابدین علیه السلام باشد، لکن به جهت حفظ حدود صحیفه کامله که همچون نهج البلاغه کتابی است ثابت و غیر قابل فزونی و کاستی، این دفتر تصمیم گرفت - با موافقت مؤلف - نام ادعیه زین العابدین علیه السلام بر آن گذارد و بر چاپ و نشر این اثر ارزشمند اقدام نماید.
دفتر انتشارات اسلامی
وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم

دعای آن حضرت در طلب اخلاق نیکو

خدایا! بر محمد و خاندانش درود فرست، و ایمانم را به کاملترین درجه برسان، و یقینم را به برترین مرتبه نائل گردان، و نیتم را به بهترین نیات، و عملم را به برترین عمل منتهی کن، خدایا به لطفت نیتم را بحد کمال برسان، و با آنچه نزد توست یقینم را تصحیح کن، و با قدرت و توانائیت آنچه از من فاسد شده را اصلاح گردان.
خدایا! بر محمد و خاندانش درود فرست، و از آنچه اهمیت دادن به آن سرگرمم می کند مرا کافی باش، و به آنچه در روز قیامت مرا از آن بازخواست می کنی بکار گیر، و روزگارم را در آنچه برایش خلق کرده ای فارغ گردان، و بی نیازم کن، و روزیم را گسترده گردان.

ادوار زندگی آن حضرت

پیشوای چهارم و معصوم ششم علی بن حسین (علیهما السلام) می باشد، مشهورترین لقبش زین العابدین و سجاد است، او در سال سی و هشت هجری، یا به نقلی سی و هفت هجری در شهر مدینه چشم به جهان گشود.
دوران کودکی خود را در شهر مدینه سپری کرد، حدود دو سال از زمان خلافت جدش امیر مؤمنان (علیه السلام) را درک کرد.
پس از آن مدت ده سال شاهد حوادث دوران امامت عموی خویش امام حسن مجتبی (علیه السلام) بود.
پس از شهادت امام حسن (علیه السلام) در سال پنجاهم هجری به مدت ده سال در دوران امامت پدرش حسین بن علی (علیهما السلام) در کنار آن حضرت قرار داشت.
در آغاز سال شصت و یک هجری در جریان قیام و شهادت پدرش حسین (علیه السلام) در سرزمین کربلا حضور داشت، پس از شهادت ایشان امامت به امام سجاد (علیه السلام) رسید، همراه دیگر اسیران اردوگاه حسینی به اسیری به کوفه و شام برده شد، و در این سفر سرپرست و تکیه گاه اسیران در مصائب و ناگواریها بود، در این سفر با سخنرانیهای آتشین خود حکومت یزید را رسوا ساخت.
پس از بازگشت از شام در شهر مدینه اقامت گزید، تا آنکه در سال 94 هجری یا 95 هجری به شهادت رسید و در قبرستان معروف بقیع در کنار عمویش امام حسین (علیه السلام) به خاک سپرده شد.